ilahi aşk

Çiçekler küçüktür…
Sayfalarda notalar da öyle.
İyiler, iyilikler az görünür hep…
Şehirlerin keşmekeşinden bir bahçeye çıkmak…
Bahçede tek başına, tek ve fakat yalnız değil, toprakla hava arasında bir güzel ilgi gibi,
tertemiz bir yol, sağlam bir bağ gibi duran bir çiçeğin yanına geçmek…

ilahi aşk…

Müziğin laleleri…
İncecik gövdelerin üzerinde, düşünen, hüzünlü ve asil başlar gibi duran…
Laleler gibi tevazuu şerefiyle ölçülü, masum…
Tek olanı, güzel olanı her seferde açan…
Her seferde başka güzel açan müzik…
Bizim müziğimiz… Söyleyeni de sabırlı, dinleyeni de…
Bir yere varmış, bir sevdaya ermiş…
Başka güzellerden daha güzel olmasını, sade bizim olmasına bağlayamayacağımız güzel müziğimiz…
Modası geçmeyen değil, çok modaları çoktan aşıp geçen müziğimiz…
Solmayan lalemiz bizim…
Söylemesi zor, dinlemesi zor, her yerde duyulması zor, sevilmesi zor…
Çünkü, kalbini istiyor…
Yetmiyor, kalbin lale gibi olacak…
Aşk olacak… Bitmedi… Aşkın ilahi olacak…
Bir yerde mutlaka bir bahçe var…
Kesinkes o lalelerden açıp durmakta aşk…
Adresi kalbinde…
Uzaklardan beklediğin bir haber varsa, uzaklara bir diyeceğin varsa…
Durma, çık git dar kapılardan, hemen şimdi bul o çiçeği, eğil kulak ver, dinle…
Bak işte hep söylediğini yine söylüyor...